مىكرد . هيأت ائتلاف هشتگانه كه همراه آقاى مجددى به پاكستان رفته بودند ، پس از 15 روز انتظار و دلهرهء « حق‌خواهى » ، با هيأت ايرانى ناظر بر قضايا ، پاكستان را به عنوان اعتراض ترك كردند . سعوديها كه همواره دنبال بهانه بودند و سعى داشتند ايران را از قضاياى افغانستان دور كنند ، فورا پس از تشكيل حكومت موقت ، آن را به رسميت شناختند . عامل زمان به نفع دولت موقتيها تمام شد ، زيرا در آن وضعيت جمهورى اسلامى ايران پس از صدور فتواى امام خمينى ( ره ) مبنى بر كفر سلمان رشدى به خاطر نوشتن كتاب آيات شيطانى ، از كنفرانس اسلامى درخواست نشست فورى كرده بود . مقرّ اين كنفرانس در عربستان سعودى بود و گروه‌هاى پيشاور از فرصت پيش آمده استفاده كرده ، هيأتى را به ايران فرستادند تا موضع خود را در برابر دولت موقت روشن كند . آنها خواستند كه سياستمداران ايرانى را با اين اقدام سر دو راهى قرار دهند ، زيرا اگر دولت موقت را به رسميت بشناسد هو المطلوب و اگر روى حقوق تشيع تكيه كند ، از كنفرانس اسلامى كه به ميزبانى سعوديها برگزار مىشود و اكثريت كشورهاى اسلامى از موضع رياض حمايت مىكنند چه انتظارى خواهد بود ؟ اما ايران اسلامى دولت موقت پيشاور را به رسميت نشناخت و روى اين اساس كه موضع ايران نقش تعيين‌كننده‌اى در برابر دولت موقت داشت ، اين دولت نتوانست مشروعيت بين المللى پيدا كند و تا همين اواخر هم جز عربستان سعودى ، سودان ، كويت و تعدادى اندك از كشورهاى ديگر كه وعدهء شناسايى دادند ، ديگران آن را به رسميت نشناختند . پاكستان كه حامى دولت موقت بود سعى فراوان كرد تا آن را قانونى جلوه دهد ، لذا در همان روزهاى اول يعنى به تاريخ 20 / 12 / 1367